روایتی از یک زندگی، و تداوم یک راه
در شامگاه بیستوپنجم آذرماه سال ۱۳۶۲، در بیمارستان مصطفی خمینی (ره) تهران، کودکی متولد شد که نام زیبای «احمد» را برای او انتخاب کردند؛ مسیری که از همان ابتدا با تلاش، تعهد و میل به خدمت شکل گرفت.او دوران کودکی و نوجوانی را با پشتکار و انضباط در سایه تربیت خانوادهای متعهد گذراند. بخشی از سالهای دبستان را در ایالت مینهسوتای آمریکا گذراند. تجربهای که افق دیدش را گسترش داد، اما هیچگاه او را از ریشههای ایرانی و اسلامیاش دور نکرد. بازگشت به ایران، آغاز فصلی تازه بود؛ فصلی پر از تلاش، شببیداری و امید و ادامهی مسیر تحصیل با جدیت فراوان. ایشان در سال ۱۳۸۰ در رشته پزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۸۷ پس از هفت سال تلاش مستمر، فارغالتحصیل گردید.
پس از انجام خدمت سربازی، در سال ۱۳۹۰ وارد دوره تخصصی قلب و عروق در انستیتو قلب و عروق شهید رجایی تهران شد و در سال ۱۳۹۴ بهعنوان متخصص قلب و عروق فارغالتحصیل شد. انتخاب او پس از آن، خدمت در مناطق کمتر برخوردار بود؛ از جمله دوران طرح در شهرستان سرابله (استان ایلام) و سپس ادامه فعالیت در شهرستان ساوه.
مسیر علمی او با پذیرش در دوره فوقتخصص اینترونشن قلب در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران ادامه یافت و در سال ۱۴۰۱ به پایان رسید. او در آستانهی دورهای تازه از فعالیت حرفهای و خدمت گستردهتر قرار داشت.
فقدانی که به مسئولیت تبدیل شد
در سوم اسفندماه سال ۱۴۰۲، در مسیر سفر به اصفهان برای دیدار بستگان خود، دچار سانحه شد. با وجود تلاشهای انجامشده در بیمارستان امام حسین (ع) قم و بستری در بخش مراقبتهای ویژه، پس از ۳۲ ساعت به دیدار پروردگار خود نایل آمد.
فقدان او، اندوهی عمیق برای والدین، خانواده و نزدیکانش بهجا گذاشت؛ اندوهی که با آرزوی آنکه هیچ خانوادهای چنین تجربهای را از سر نگذرانَد، همراه است.
اما این فقدان، به نقطه پایان تبدیل نشد.
شکلگیری بنیاد خیریه دکتر احمد
خانواده و همراهان او، با الهام از مسیر زندگی و روحیهی خدمت او، تصمیم گرفتند این راه را در قالبی ماندگار ادامه دهند.
بر همین اساس، «بنیاد خیریه دکتر احمد» در تاریخ ۱۱ آذرماه ۱۴۰۴ در وزارت کشور به ثبت رسید.












